Als je ermee blijft lopen, word je er ook niet slimmer van.
Bouwen begint met nieuwsgierig blijven
Inge Eshuis
Als kind was Inge Eshuis (24) al nieuwsgierig naar wat er achter de bouwhekken gebeurde. Wanneer ze in Den Haag langs een bouwplaats liep, kon ze het niet laten om even door de kijkgaten te kijken. “Dan wilde ik gewoon zien wat ze aan het doen waren. Ik dacht: dit lijkt me vet om later te doen!”
Ook thuis kwam die nieuwsgierigheid naar boven. Wanneer ze samen met haar vader een wastafel ging vervangen, maakte Inge vooraf alvast een schets van hoe het volgens haar moest worden. Om er vervolgens achter te komen dat haar plan technisch niet altijd mogelijk was. “Dan zei mijn vader: ja, maar je moet wel weten hoe de leidingen lopen. Dan dacht ik: oh ja, dat kan dus niet.”
Precies dat vindt ze nog steeds interessant: niet alleen bedenken hoe iets eruit moet zien, maar begrijpen hoe het écht in elkaar zit.
Eerst begrijpen, dan verder kijken
Na haar studie Built Environment in Groningen begon Inge bij Van Wijnen. Niet direct achter de tekentafel, maar als Servicecoördinator Garantie en Nazorg. Ze krijgt dagelijks te zien wat er gebeurt als een woning eenmaal wordt bewoond. Een klemmende deur is zo opgelost, maar bij een lekkage begint soms een flinke zoektocht naar de oorzaak. Aan de hand van tekeningen en in samenspraak met de onderaannemer of uitvoerder van het project probeert Inge te achterhalen waar het probleem vandaan komt en wat er nodig is om het op te lossen. Juist daar leert ze van. “Je kijkt eigenlijk vanuit het probleem terug naar hoe iets gebouwd is.”
Zo ontdekte ze bijvoorbeeld dat een afvoer met te veel bochten voor problemen kan zorgen. Deze praktische lessen kan ze later weer meenemen. Uiteindelijk wil Inge verder richting projectvoorbereiding en misschien de uitvoering. Het liefst doet ze dat binnen Van Wijnen, een organisatie waar ze zich op haar plek voelt en nog volop mogelijkheden ziet om zich verder te ontwikkelen. Ze heeft geen haast om daar morgen al te staan, eerst wil ze de praktijk begrijpen.
Gewoon zeggen dat je iets niet weet
Als starter in de bouw komt Inge regelmatig situaties tegen die nieuw voor haar zijn. Logisch, vindt ze inmiddels, maar in het begin voelde dat soms anders. Want wanneer moet je iets eigenlijk gewoon weten en wanneer is het tijd om hulp te vragen?
“Je voelt je soms een beetje dom, omdat je denkt: moet ik dit niet gewoon al weten? Maar als je ermee blijft lopen, word je er ook niet slimmer van.”
Inge merkt al snel dat ze juist verder komt door uit te spreken wat ze nog niet weet. Collega’s nemen haar graag mee in hoe ze bepaalde situaties aanpakken. En gaat er een keer iets niet helemaal zoals verwacht? Dan helpt het volgens Inge om het ook een beetje te relativeren. “Je moet het soms maar met humor bekijken.”
Balans houdt het werk leuk
Die nuchterheid zie je ook terug in hoe Inge naar haar werkende leven kijkt. Ze houdt van haar werk, maar minstens zo veel van alles wat daarnaast gebeurt. Fietsen, hardlopen, surfen: het liefst is ze buiten.
Als ochtendmens begint ze om zeven uur en fietst ze om half vier weer naar huis. Ideaal, vindt ze. “Dan ben ik om vier uur thuis en kan ik nog met de hond wandelen, hardlopen of iets anders doen. Ik denk dat je door die balans je werk juist leuk houdt. Je kunt jezelf wel helemaal opbranden, maar daar wordt het werk niet leuker van.”
Stap voor stap bouwt ze zo verder aan haar toekomst in de bouw, met genoeg ruimte voor alles wat het leven daarnaast leuk maakt!