THE HUMAN AGENDA

BIANCA SEEKLES

Welke uitdagingen zijn er om de steden gelukkig te maken?

Bianca: “Dit is nu een heel nieuw vraagstuk geworden door corona. Maar in onze bestuurlijke agenda van dit jaar staan ‘blije medewerkers’ en ‘betaalbaarheid’ als belangrijk focuspunten. Die betaalbaarheid is een belangrijk punt, want je ziet dat er een enorm tekort is aan woningen. Met name op een betaalbare manier. Er zijn best veel mensen die het kunnen betalen, maar er zijn ook heel veel mensen die het niet kunnen betalen. Hoe zorg je ervoor dat er genoeg woningen zijn? Hoe krijg je het voor elkaar en zorg je dat je vaart houdt? En dat je door innovaties sneller, beter en goedkoper kunt werken.”

Bianca Seekles
Directievoorzitter ERA Contour

Hoe ga je daar mee om?

“Het is een hele uitdaging om daar iets mee te kunnen, want met onze regelgeving is een huis als snel heel duur. Daarbij komen nog de duurzaamheidsambities, inclusiviteit van de natuur en circulariteit kijken. We willen van alles, maar we moeten bedenken wat belangrijk is voor welke doelgroep. Dus niet alles op één hoop gooien, maar gericht kijken wat welke groep mensen nodig heeft. Je hebt mensen die in de overlevingsstand staan en geen grote dromen hebben en je hebt mensen die een huis van 7,5 ton kunnen kopen.”

Is duurzaamheid een belangrijk thema bij jullie?

“Zeker. Naar mijn mening zit de grote uitdaging hem in het anders nadenken over duurzaamheid. Dit gaat naast alleen een woning om in te wonen, ook om een woning om in te werken. Hoe ga je dat doen en wat betekent dat voor een huis? Het moet natuurlijk ook betaalbaar blijven.”

Wat vraagt dat van je medewerkers?

“Het vraagt een soort inventiviteit. En dat kan best ingewikkeld zijn. Binnen ons vakgebied zijn veel ‘blauwe’ mensen die lekker gaan op regels, terwijl het juist heel hard nodig is dat er ook buiten de kaders wordt gedacht. Natuurlijk moet je je aan de regels houden, maar soms kun je een regel op meerdere manieren interpreteren en anders invullen. Hier heb je dus inventiviteit en flexibiliteit voor nodig.”

 Op welke thema’s is het volgens jou belangrijk om stappen te maken?

“Dat zijn er een aantal. Ik vind wendbaarheid wel een ding. Hoe groter de organisatie, hoe moeilijker het wordt om de boel een beetje gekanteld te krijgen. Dat zit hem ook deels in de mens, want mensen vinden verandering niet altijd leuk. Weerbaarheid, nog zoiets. En dan zeker bij de jonge mensen heb ik niet het gevoel dat dat groeit. Dit is wel iets wat je echt mee moet nemen. Soms is het even wat het is en dan is het hupsakee door! Kan deels komen doordat kinderen worden opgevoed met het idee dat alles kan en mag. Als je dan een organisatie binnenstapt en je dingen doet die moeten zonder daar applaus voor te krijgen, dan kan dat best vervelend voelen.”

Denk jij dat mensen positieve weerstand bieden goed is voor karakterontwikkeling?

“Als leider anno nu moet je omgaan met anderen op een manier die past bij de mensen én jezelf. Weerstand bieden vind ik wel een ouderwetse gedachte. Je moet mensen juist de ruimte geven, daar leren ze van. Ik denk dat het goed is om een dialoog aan te gaan om te zien hoe je het meeste uit iemand kunt halen. Volgens mij ben ik een Millennial, maar dan van een andere generatie. Als ik zat te zeuren bij mijn directeur dan hij zei hij altijd ‘zonder pijn geen groei’. En toen dacht ik: je hebt gelijk, wat loop ik ook te zeiken? Ik vond het wel een mooie aanpak en het werkte.”

Heb je meer wijsheden opgedaan die je nu zelf toepast?

“Dat weet ik zo niet. Ik doe het gewoon op mijn eigen manier. Het gaat volgens mij om de juiste combinatie tussen inhoud en plezier. Dus weten waar je het over hebt, ervaring opdoen en een eigen visie opbouwen. En aan de andere kant een leuke dag hebben met elkaar. Laat de mensen plezier hebben en zich trots voelen over wat ze aan het doen zijn. Waardering is iets dat mensen het meeste drijft.”

Waar selecteer jij jouw mensen op?

“We zeggen wel eens: de ‘ERA factor’. En ik weet niet zo goed wat dat dan is. Vaak zie ik meteen als iemand binnen komt lopen of diegene bij ons past. Dat zit hem in een soort authenticiteit, dat er een karakter binnenloopt. Maar ook dat iemand je aankijkt en echt contact maakt. Ik had een keer een jonge trainee op gesprek en vertelde haar over een jonge vrouw die haar kindje was verloren, en wat voor impact dat had op het bedrijf. Ze begon ineens te huilen. Het bleek dat haar zus de diagnose borstkanker had gekregen, dus dit verhaal kwam zo binnen. Toen dacht ik: jou moet ik hebben! Wat mooi dat je dat tijdens een sollicitatiegesprek gewoon durft te doen en los kunt laten.”

Jij bent dus voorstander van kwetsbaarheid?

“Het is zo belangrijk om kwetsbaar te zijn. En dat is heel moeilijk voor mensen, maar het maakt mensen mooi. Wat is er nou eigenlijk moeilijk aan he? Ik heb hier al zo vaak gehuild. Als ik moet huilen, moet ik huilen en als ik iets erg vind, dan vind ik het erg.”

Is vakmanschap nog wel belangrijk?

“Ja, vind ik wel. Het is belangrijk dat je ergens goed in bent. Het karakter is hartstikke essentieel, maar als je dan de motorkap open maakt en er zit niks in, dan is dat ook een beetje lullig.”

Welk advies wil je millennials meegeven?

“Ben niet alleen maar bezig met carrière maken. Dat komt wel als je goed bent in wat je doet. Zorg ervoor dat je eerst zoveel mogelijk bagage verzameld, zodat je weet waar je het over hebt. Gooi die rugzak vol, maak je dingen eigen en bouw er een eigen visie omheen. Het is altijd goed om naar kansen te zoeken, dingen waar jij en het bedrijf beter van worden. En tegelijkertijd: ontspan! Het moet ook leuk zijn wat je doet.”

Wat is de gemeenschappelijke deler?

“Echt- en oprechtheid. En dat we natuurlijk allemaal van mooie gebouwen houden.”

Hoe trek je de echte vakmannen aan?

“Veel mensen vinden ons profiel leuk en daarnaast maken we hele mooie projecten. Over het algemeen houden bouwers ervan om mooie projecten te realiseren. We zijn ook ooit genoemd in een artikel over de teloorgang van de sociale woningen van de woningcorporatie. Op een positieve manier dan, hoe wij het anders doen dan anderen. Dat soort geluiden vinden de mannen vaak belangrijk. Het is gewoon tof om bij een bijzonder bedrijf te werken.”

Jullie zetten ook veel in op soft skills. Wat zijn volgens jou competenties die bijdragen aan succes?

“Overkoepelend zie je dat hard werken wel een belangrijke vaardigheid is. Mensen hebben veel doorzettingsvermogen en hebben er veel voor over. Wat ik minder zie, maar wat enorm helpt is passie voor het vak. Ik werk dag en nacht, maar vind het prima want ik vind het onwijs tof wat ik doe. Dat je plekken kunt maken waar mensen zich blij en prettig in voelen, dat is voor mij echt een drijfveer.”

Wat was jouw droom toen je begon met werken?

“Dat had ik niet zo helder, ik ben erg van het ‘nu’. Ik kon het niet zo goed verwoorden toen ik begon met werken, maar ik heb er wel bewust voor gekozen om eerst als wooncoach aan de slag te gaan. Ik heb altijd iets gehad met mensen en bewoners. Iets vanuit de mens willen ontwikkelen en iets goed doen voor de mens, dat heeft altijd wel in me gezeten.

De bouw heeft veel mannen, en die zijn vooral door macht op hun posities terecht gekomen. Wat gun jij hen?

“Het heeft niet zozeer te maken met dat dit mannen of vrouwen zijn. Er zijn ook vrouwen op die manier hogerop gekomen. Ik zeg altijd: ik gun iedereen mijn luchtigheid. Externe bevestiging heb ik niet echt nodig. Dit klinkt misschien een beetje naïef en oppervlakkig, maar het zorgt ervoor dat ik heel onafhankelijk ben en dat het leven overzichtelijk blijft. Ik vind mezelf wel oké!”

Vind je het lastig als anderen daar wel behoefte aan hebben?

“Nee hoor, ik weet heel goed dat ik een uitzondering op de regel ben.”

Wat bereik je volgens jou met die onafhankelijkheid?

“Je voelt je vrijer en houd je bezig met de dingen die goed zijn voor jezelf en het bedrijf. Het hoeft niet altijd volgens hetzelfde stramien. Dat is iets wat deze tijd ons ook leert. Als je jezelf afhankelijk opstelt van regels, is wendbaar zijn veel moeilijker. Dan treed je namelijk altijd uit je comfortzone. Daarom sta ik in principe altijd buiten m’n comfortzone.”

 Wat vraagt dit van jou als leidersfiguur?

“Erkennen dat wendbaar zijn voor mensen lastig is. Mensen moeten zichzelf kunnen zijn en zich niet meteen een zeikerd voelen omdat ik nergens een belemmering in zie. Je moet als leider faciliterend zijn zodat andere mensen op het podium kunnen stralen. Dat is veel belangrijker dan succesvol zijn.” 

Dus geluk is belangrijker dan succes. Is dat de heersende gedachte in de bouw?

“Ik denk dat geld en status toch nog steeds heel belangrijk zijn. Ook bij de jonge generatie. Ze willen zichzelf heel graag ontwikkelen en ertoe doen in de wereld, maar daar hoort wel een grote auto bij.”

Denk je dat dit over pakweg 10 jaar anders is?

“Dat durf ik niet te zeggen. Toen ik directievoorzitter werd wilde ik het anders doen, want het kan anders. Maar toch blijken er veel ongeschreven regels te zijn waar je lastig onderuit komt. Er zijn weinig mensen die niet-conformistisch durven te zijn, waardoor het heel lang duurt voordat dingen veranderen.” 

Als je een ding mag veranderen, wat zou dat zijn?

“Minder vaste verwachtingen qua functies. Ik ben mijn functie ooit gaan doen met het idee om mijn taken in te delen als deels bestuur, deels acquisitie en deels conceptontwikkeling. Dat betekent dat een aantal van mijn taken door anderen gedaan moeten worden. Soms werkt dat, het wordt ook moeilijk gevonden. Zij willen dan echt maar een lijntje hebben bijvoorbeeld. Op die manier zit je klem en kun je niet altijd doen waar je het beste in bent.” 

Worden er bepaalde verwachtingen opgelegd vanuit de omgeving?

“Nee, je legt uiteindelijk jezelf verwachtingen op. Dat gaat ook weer om de autonomie: wat vind je belangrijk en wat ga je doen? Dan kan je omgeving van alles van je verwachten, maar je kunt ook zelf in controle zijn en managen wat er van je verwacht wordt. Je maakt je eigen leven, zeg ik altijd maar.”

Denk je dat zelfacceptatie verschilt per generatie?

“Dat heeft met heel veel factoren te maken: opvoeding, profiel en generatie. Maar ik vind het lastig om dat op een hoop te gooien. Mijn generatiegenoten zijn ook niet per se hetzelfde als ik. Dan heb je ook nog het geslacht dat van invloed kan zijn. Je kunt het niet op generatie alleen gooien.”

Welke wijsheden wil je doorgeven aan anderen?

“Het is heel belangrijk om je echt ergens in te verdiepen. Dat je weet hoe een plan of tekening in elkaar steekt als je ermee bezig bent. Dan wordt het veel leuker en makkelijker. Ik merk dat mensen het fijn vinden als ik mijn mening geef, maar soms wordt het ter plaatse aan me gevraagd. Ik denk dan bij mezelf: moet nu ik uit de losse pols iets bedenken? Ik doe dat liever na wat voorbereiding, zodat het meer diepgang krijgt. Het is essentieel dat je weet waar je over praat.”

Heb je opmerkingen uit je omgeving die je iets hebben bijgebracht?

“Een valkuil bij mij is dat ik altijd het positieve van dingen zie. Natuurlijk zie ik ook de problemen, maar die los je op. Ik vind het nu fijn om met Jeroen te werken die heel kritisch is en altijd in is voor verbeteringen. Dat vind ik heel waardevol. Niet dat ik dat per se zelf moet doen, want die rol kan ook door iemand in je team worden vervuld.”

Zie je veranderingen in het type mensen op de werkvloer?

“Zeker, je ziet vaker directeuren die echt op de menskant zitten. Wij hebben het al jaren over ‘gelukkige’ klanten. In het begin werden we daar een beetje om uitgelachen, waarom niet gewoon tevreden klanten? Maar nee, wij gaan echt voor gelukkige klanten. Nu zie je steeds meer dat het om gelukkige mensen draait. Niet alleen tijdens de ontwikkeling, ook op de bouw. Dat vind ik fijn om te zien.”

Denk je dat dit de komende jaren nog gaat doorslaan? Dat we misschien andere mensen nodig hebben door veranderingen in de manier van bouwen?

“We gaan steeds meer richting een samenstelling van allerlei niche-zaken. Het zal een combinatie zijn van heel veel verschillende soorten dingen die ook om verschillende soorten mensen vraagt. Diversiteit is dus heel belangrijk. Niet alleen een goede man/vrouw-verhouding, maar bijvoorbeeld ook opleidingsniveau en in andersoortige opleidingen. Dan bedoel ik dus niet enkel bouwkundigen. Ik denk dat het heel nuttig en waardevol is om andere ook een kans te geven. Die kunnen echt verandering brengen.”

Hebben jullie ook andersoortige in dienst?

“De meest andersoortige ben ik helaas nog steeds zelf. Het is best moeilijk. Misschien dat ze bij een bouwbedrijf toch snel denken dat het traditioneel en niet zo sexy is. De bouw heeft helaas nog niet zoveel aantrekkingskracht op mensen met een andere denkwijze. Zelf zou ik een makkelijker leven hebben gehad als ik gewoon kunstenaar was geworden…”

Is de bouw misschien ook niet zo aantrekkelijk voor die groep?

“Nou, ik heb het er ook vaak over met Jeroen, bijvoorbeeld over de afdeling conceptontwikkeling. Die zijn nog best conformistisch. Jeroen zegt dan: ‘ja, maar die moeten er wel zijn toch?’ Maar laten we realistisch blijven. We doen leuke dingen en zijn misschien net even anders dan andere bouwbedrijven, maar we zijn wel gewoon een ontwikkelende bouwer in Zoetermeer. Dus ja, hoe sexy is dat?”

Dit lijkt wel een collectief thema te worden in de bouw. Je krijgt gewoon een probleem met de bemensing met de juiste skills.

“Er is inderdaad een enorme verwachting van hoe het hoort. Voorbeeld: ik heb heel veel armbandjes om die ik altijd op reis koop. Toen zei iemand laatst tegen me: ‘ik vind het zo bijzonder dat een directeur van een bouwbedrijf van die armbandjes draagt’. ‘Doe normaal’, dacht ik. Of dat er wordt gevraagd of ik een vrije dag heb als ik in m’n spijkerbroek droeg. Zo traditioneel is het dus nog hè.”

Houd je veel rekening met wat je draagt?

“Niet echt. Ik zou misschien niet naar TBI gaan in dit t-shirt, maar ik ga geen colbert aantrekken ofzo. Voor mij is het belangrijk dat ik iets draag waar ik me prettig in voel. Niet wat anderen daarvan vinden. Daar maak ik me niet zo druk om. Als je nou iemand bent die zich goed voelt in een mantelpak, vooral doen! Je moet gewoon jezelf kunnen zijn.”

Maar die vrijheid moet ook door de leidinggevenden worden gegeven.

“Ik doe dat door het te laten zien. Ik had laatst een gesprek en dat ging over het onderwerp: meer vrouwen. We hebben best veel vrouwen, 57 op de 350. Eigenlijk niet zo heel veel. Maar het verbaast me dat er niet meer jonge meiden zijn die denken: als conceptontwikkelaar kun je de baas van het bedrijf worden én nog jezelf zijn. Kennelijk gaat dat niet vanzelf.”

We zien wel dat bedrijven graag met jullie mee willen doen, toch?

“Het is de combinatie tussen hoofd en hart. Wij zijn allemaal harde werkers en zorgen ervoor dat het geregeld wordt. Zonder gezeik en gedoe. Het is meestal gewoon heel leuk en daar worden mensen enthousiast van. We lullen niet maar maken waar wat we zeggen. Het vraagt veel energie, maar ik sta altijd aan!”

Hoe houd je dit vol?

“Het kost me geen energie. Maar ik heb ook geen kinderen, dat scheelt enorm. Verder heb ik een man die heel goed voor me zorgt. Ik hoef me geen zorgen te maken over het eten en dat soort dingen. En ontspannen lukt mij heel goed. Ik ben vrij luchtig ingesteld, dus ik lig er niet wakker van. Plus: ik vind het echt superleuk. Natuurlijk is het leven niet altijd rozengeur en maneschijn, maar als je doet wat je leuk vindt dan kun je veel hebben.”

Dus je ligt niet wakker van zaken die in de branche spelen?

“Ik maak me geen zorgen. Het enige waar ik me soms zorgen over maak is de gezondheid van mijn man en ouders.”

Jij zegt: we werken hard. Maar zoeken mensen niet steeds meer naar een goede werk-privébalans, met name de millennials?

“Er zijn natuurlijk mensen die werk niet als hoofdzaak zien, maar daar horen denk ik ook consequenties bij. Als je ergens vol voor gaat, wordt dat toch eerder gezien dan wanneer je andere dingen ook belangrijk vindt. Wat ik natuurlijk prima vind. Ik ga zelf ook vijf weken op zomervakantie hoor en soms nog wel vaker. Het ligt er net aan hoe je het doet. Als ik aan het werk ben, werk ik me helemaal te pletter. Maar ik ga net zo goed op vakantie en daar voel ik me geen moment schuldig over.”

Het gaat ook over keuzes maken.

“Ik heb bijvoorbeeld geen kinderen. Dat is echt een bewuste keuze. Ik vind werken en reizen heel tof. Als je daar nog kinderen tussen probeert te wurmen, kan dat best complex worden. Ik heb ook geen kinderwens gehad. Daardoor kan ik wel doen wat ik nu doe. Zo zie ik wel eens mensen van midden dertig. Net afgestudeerd, dan een wereldreis, huis kopen dat helemaal verbouwd moet worden, opleidingen tussendoor, een eerste kind, ook nog even trouwen en dan vervolgens zeggen: ‘ja ik ben wel moe’. Vind je het gek? Denk ik dan.”

Het is wel zorgwekkend dat er veel jongeren tegen een burn-out aanlopen. De lat hoog leggen, zo snel mogelijk carrière maken en een heel sociaal leven hebben. Dat kan toch niet naast elkaar?

“Je moet een beetje aardig zijn voor jezelf. Niet altijd alles moeten van jezelf is heel belangrijk. Waarom zou je alles tegelijk moeten doen? Je hebt nog een heel leven voor je. Daarnaast kun je ook wel eens iets proberen waarvan achteraf blijkt dat het niet werkt of zelfs tegenvalt. Dat is prima, maar dan moet je ook het lef hebben om er weer mee te kappen. Lastig in een samenleving waar een cultuur heerst dat je een loser bent als je niet wilt doorgroeien.”

Kan iemand met kinderen doen wat jij nu doet?

“Dat denk ik wel. Bij mij lopen werk en privé ook heel erg door elkaar heen, omdat ik daarvoor kies en het leuk vind. Daar komen ook veel avondafspraken bij kijken wat veel van mijn tijd kost. Als je dat allemaal niet doet, dan kun je er best kinderen bij hebben.”

Gaat het om een manier vinden die voor jou zelf werkzaam is?

“Mensen zeggen soms tegen mij: ‘moet je niet stoppen met werken als je op vakantie gaat?’ Terwijl ik juist lang op vakantie kan, omdat ik af en toe op mijn telefoon kijk. Dat kan niet iedereen. Mijn vriend heeft daar ook moeite mee, want het blijft in zijn hoofd zitten. Ik vind het vooral lastig dat iedereen altijd een mening heeft over elkaar. Laten we daar vooral mee kappen, dat zou volgens mij voor veel minder burn-outs zorgen.”

Maar je dient wel een gemeenschappelijk belang.

“Natuurlijk, er zijn kaders. Je kunt niet zomaar de hele dag door doen waar je zelf zin in hebt. Maar wel dingen doen die goed bij jezelf passen. Dat is heel belangrijk.”

Naast ongecompliceerd zijn en vanuit je hart werken, wat zijn dingen die voor jou spreken?

“Vrijheid is iets wat bij mij hoort, met name het onafhankelijk zijn van wat anderen van me vinden. Daarnaast ben ik ook wel echt een denker. Het valt nooit zo op, maar ik ben altijd supergoed voorbereid en weet precies wat ik vind en wil. Snel denken gaat me goed af, dus dat maakt het een stuk makkelijker. Ik kan snel verbindingen leggen en daardoor snel schakelen. Maar het ‘vrije’ is wel het belangrijkste. Daar komen heel veel dingen in samen.”

Hoe zie jij de impact van corona op conceptontwikkeling?

“Dat is best ingewikkeld. Zeker als je met architecten en een plan bezig bent. Je moet bij elkaar komen, maar op gepaste afstand. Al moet ik zeggen dat het wel went. Maar tijdens het plan is het gecompliceerd en sommige onderhandelingen moeten gewoon face-to-face. Het is makkelijker om ‘nee’ te zeggen als je voor een scherm zit, dus je kunt beter met elkaar aan tafel zitten.”

Zie je nog voordelen?

“Er zitten ook wel positieve dingen aan. Iedereen komt op tijd tijdens vergaderingen, het is op tijd afgelopen, iedereen is beter voorbereid, er worden betere afspraken gemaakt aan het eind en er wordt minder gereden. Ik hoop dat we die positieve kanten ook vast kunnen houden. Woongeluk gaat ook een andere vorm krijgen. Hopelijk voor iedereen en niet alleen voor diegenen die het kunnen betalen.”